jeugd

hallo!!!

Beste buddies en buddinas van de hipste reddersclub,

Ziehier een zotte meid van 21 die op algemene vraag nu al haar memoires schrijft. (Wie weet welke bizarre verdrinkingsdood hier op zal volgen…)

Zo’n 13 jaar geleden maakte ik kennis met Aegir. De woensdagavond stond ik steevast paraat samen met mijn ouders, broer en zus. Ignace leerde me zwemmen en toen dat gebeurd was werd ik verbannen naar baan 6. Onder het alziend oog van Rudy behaalde ik mijn eerste brevetjes. Maar daar bleef het niet bij, er zwier een raar beest rond baan 6, steeds klaar om onze kletsende monden te snoeren en extra baantjes op te leggen. Het aegir-opperwezen wist er toen ook al weg mee, meer nog ook toen had hij al bedoelingen met de jeugd: hen goud doen binnenrijven. Tot mijn spijt moet ik bekennen dat de jeugd Pascal toen op dat vlak een beetje in de steek hield. We behaalden slechts één beker binnen met de estafettes, en ook dat was geen prestatie om mee over de daken te schreeuwen: er was namelijk geen tegenpartij.

De tijd schoof stilletjes voorbij en ik kwam op een leeftijd dat mond-op-mond een heel andere betekenis kreeg. Omdat ik mij ten volle op deze nieuwe discipline wou toeleggen , deserteerde ik enkele jaren bij Aegir.

Gelukkig brachten de jaren van verstand soelaas. Als verloren dochter kwam ik terug. Heel veel was er nog niet veranderd: nog steeds de babbelbaan 1, nog steeds Ignace in baan 2 en 3 met de superzotte maar zo plezante oefeningen, en ja… geen Rudy meer maar wel nog Pascal rondzwervend bij baan 6.

Ik leerde heel veel nieuwe mensen kennen, en oude bekenden beter kennen. Alleen daarvoor ben ik al zo blij terug te zijn gekomen!

Toen de vraag viel of er kandidaten waren om een functie op te nemen in het bestuur, heb ik niet lang getwijfeld. Zou dat te maken hebben met mijn zotte impulsieve ik of toch met diepere redenen? Ik werk veel met kinderen in het kader van mijn opleiding en ik denk dat het ook een persoonlijke verrijking kan zijn om actief te zijn in het verenigingsleven. Ik wil een echt aanspreekpunt zijn voor de jeugd, voor zowel dingen die met de clubwerking te maken hebben als persoonlijke dingen.

Ik probeer de taak als jeugdverantwoordelijke dan ook zo goed mogelijk uit te voeren. Gelukkig bestaat Aegir een team van enthousiaste sympathieke medewerkers, op wie ik kan rekenen als ik hulp nodig heb.

Laten we daar op drinken!

Laurence